سفال سازی در تالش و اهمیت آن :
منطقه تالش با موقعیت خاص جغرافیایی، همیشه از نظر صنعت سفال از اهمیت ویژه ای برخوردار بوده است. بررسی و تحقیقات این ناحیه مهم باستانی از سال ١٣٣۵ توسط هیات های مختلف ایرانی آغاز گردید. هیئت بررسی و کاوش های ایرانی در مناطقی چون مارلیک، کلورز(دره رودبار)، جوبن، لسبو، عمارلو، املش و دیگر نواحی حوزه گوهر رود و سفیدرود اقدام به بررسی و حفاری نمودند وآثارمختلفی متعلق به هزاره دوم تا دوره اسلامی را کشف کرده اند، بعلاوه هیئت های باستان شناسی ژاپنی نیز به ریاست پروفسور«راگامی» و «فوکاهی» در دیگر محوطه های باستانی گیلان چون دیلمان و حلیمه جان به بررسی و کاوش پرداخته اند. بررسی ها نشان می دهد که در این ناحیه بهترین کار سفالگری تهیه سفال سقف است که برای پوشش شیروانی ساختمانها بکار گرفته می شود. این سفال ها با توجه به وضع اقلیمی منطقه بهترین پوشش سقف ساختمان هاست. عایق دما بوده و از ورود سرما و گرما جلوگیری می کند(کیانی،١٣٧٩: ١٧٣-۵٧ ). سر و صدای زیاد ناشی از باد و بارندگی های مداوم ناحیه را به درون ساختمان انتقال نمی دهد. از صنایع و هنر ملی ایران بوده که با استفاده از مواد اولیه محلی، ایجاد فرصت های شغلی و جلوگیری از خروج ارز، مصالح ساختمانی تولید می کند. در نواحی تولید سفال سقف، اشیایی چون کوزه، گلدان، تنورنانوایی و ظروف آشپزخانه به عنوان فعالیتی جنبی تولید می شود. بنابراین اهمیت اجتماعی و اقتصادی آن قابل توجه است.
در تهیه سفال سقف گل رس خالص مرغوب را جمع آوری و در حوضچه هایی به خمیر تبدیل می کنند.آنگاه به صورت سفال در قالبهایی چوبی جای می دهند و برحسب موقعیت اقلیمی در فاصله بین ۴ تا ١٠ روز به تدریج خشک می کنند. سپس به مدت ٣ روز در کوره های هیزمی آن را به اصطلاح می پزند و آماده می شود تا توسط استادکاران در سقف ساختمانها و مساکن نصب گردد.
 
محاسن استفاده از سفال در صنعت ساختمان سازی :
 
تقویت صنعت و هنر ملی
سفال از صنایع و هنر ملی ایران بوده که با استفاده از مواد اولیه محلی اشیاء ساختمانی تولیدمی کرد و منجر به ایجاد فرصت های شغلی می شد. کشورهایی نظیر چین ، انگلیس، روسیه، رومانی، یونان و بلژیک و به احتمال زیاد بسیاری از کشورهای جهان صنایع ملی سفال خود را به تدریج با شرایط جدید سازگار کرده و آن را توسعه داده اند.
 
از نظر مقاومت
ورقه های آهن گالوانیزه به شدت اکسیده می شود و نیازمند آن است که با لعاب های مختلف و ضد زنگ آن را مدتی حفظ کنند. حتی ایرانیت هم گرچه از نظر سابقه استفاده در سقف بنا ماده ای جدید است اما بعد از چند سال روی آن گیاهان رشد می کنند و آن نیز نیازمند رنگ و لعاب است. ولی سفالهایی که بعد از ٨٠ سال از روی ساختمانی کهنه و فرسوده جمع آوری می شود دوباره خرید و فروش می شوند.
 
از نظر زیبایی
از نظر زیبایی ساختمانهای ناحیه تالش و آسنارا که هنوز تا حدی به طور یکدست سفال پوش است منظره ای خاص و جالبی را به نمایش می گذارد، در حالیکه ورقه های گالوانیزه و ایرانیت استفاده شده بر حسب زمان استفاده ، نوع لعاب ، نوع ضد زنگ و فرسودگی ورقه ها، منظره ای غیر یکنواخت و دلگیری به نواحی شهری و روستایی تحمیل می کند. این منظره در بالای ساختمان های بخش مرکزی شهر رشت چشم انداز نامطلوبی ارائه می کند.
 
از نظر اکولوژی
اولاً: سر وصدای بارندگی به خصوص بارندگیهای مداوم شمال ایران بر روی ورقه های گالوانیزه ناراحت کننده است در صورتی که سفال هیچگونه سر و صدایی ندارد.
ثانیاً: سفال عایق دما است. در زمانی که زیر پوشش گالوانیزه ٢٠ درجه دما داشت دمای زیر سفال ١٢ درجه بود. بر عکس در فصل زمستان دمای دمای زیر حلب بود ودمای زیر سفال ١٣ درجه را نشان می داد که این خصیصه جهت تامین دمای ساختمان با استفاده از انرژی طبیعی قابل توجه است.
/ 0 نظر / 8 بازدید